|
اندر این شهر قحط خورشید است
|
و مرا با چه موسیقی دان ها ی بزرگ و بی نام ونشان که آشنا نکرده اند همین نوار فروشی های کوچک. مرحوم استاد محمدحسین یگانه(خراسان) ، استاد شیر محمد اسپندار(سیستان)،عاشیق رسول قنبری(آذربایجان) وبزرگان دیگری که اسامی آنان در این نوشته نمی گنجد.
چند روز پیش با خانواده سری به آبادان خودمان زدیم. آنها را به خیابان امیری رساندم خودم هم رفتم بازار کویتی ها و نوار کاستی از شروه های مرحوم جهانبخش کردی زاده(بخشو) که من تا آن موقع فکر می کردم بخشو فقط نوحه خوان ومداح است که او خواننده ای توانا در شروه خوانی، شاهنامه خوانی با تسلط کامل بر موسیقی بوشهر . او متولد بوشهر بود و این موسیقی ، نوحه ها و الحان را از آنجا به جنوب خوزستان آورد و چه خوش می خواند دو بیتی فایز را که:
نه بلبل داشت از بستان جدایی
نه گل می کرد میل بی وفایی
ولیکن گردش چرخ ستمگر
زند بر هم رسوم آشنایی
...
چند ماهی است که بحث در مورد موسیقی سنتی در وبلاگ های فارسی هم آغاز شده و جای بسی خوشوقتی است. که پیش از این چه اندک بود سخن در نقد موسیقی .البته ما تا نقد ونقادی علمی فاصله بسیار داریم .
وبلاگ هایی چون سربانگ ، استاد شجریان ، تحریر ، سیاه مشق ، موسیقی ملی ایران ، همایون شجریان و...
و سایت های هنر و موسیقی ، خانه موسیقی ، گفتگوی هارمونیک ، ۴ مضراب و...
ولی در این فضا سهم موسیقی نواحی ایران و موسیقی پاپ ایرانی بسیار اندک است.
موسیقی پاپ با توجه به داشتن مخاطب فراوان آنگونه که باید به آن توجهی نمیشود زیرا گروهی از منتقدین معتقدند که این موسیقی فاقد ارزش هنری می باشد و سخن گفتن درباره آن بیهوده. ومن امیدوارم در آینده در این باره سخن بیشتر بگوییم زیرا در این سرزمین مخاطبان بسیار دارد
و هر موسيقي جدي حتماً خوب نيست و هر موسيقي پاپ غیر هنری.
موسیقی مقامی شاید از آن جهت که منابع کافی در دسترس نباشد . و یا مخاطبان کمتری دارد . لذا از جهتی چون زیربنای موسیقی سنتی است باید بیشتر به آن توجه شود و امیدوارم دوستانی که در این زمینه اطلاعات و منابع کافی دارند به این موسیقی توجه نموده و آن را از تاریکخانه تنهایی به در آورند.
زیرا این موسیقی برخلاف موسیقی مدرن که انسان را در خود فرو می برد انسان را از خود بدر می آورد.
این موضوع مرا بر آن داشت به عنوان یک مخاطب وعلاقه مند جدی موسیقی (نه منتقد)
وبلاگ موسیقی نواحی ایران را تهیه کنم تا محلی باشد برای خبر ، معرفی و گفتگو در این زمینه، که من به تنهایی قادر به این کار نیستم و چشم امید دارم به همراهی دوستان و علاقه مندان.
من تنها یک دوستم، دوست دار ایران
و
ز پوچ جهان هیچ اگر دوست دارم
تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم...